صليت على ابراهيم و على آل ابراهيم انك حميد مجيد ، اللهم بارك على محمد و على ال محمد كما باركت على ابراهيم و على آل ابراهيم انك حميد مجيد . و مسلم در صحيح خود از ابى مسعود انصارى نقل مىكند كه او نيز از كيفيت صلوات بر انحضرت ( ص ) سؤال كرد ، و انحضرت ( ص ) فرمود : بگوئيد اللهم صل على محمد و على آل محمد كما صليت على ابراهيم و بارك على محمد و على آل محمد كما باركت على آل ابراهيم فى العالمين . . . ( ص 125 ج 4 مسلم ) و در سنن ابى داود هم به ص 256 و 257 ج 1 مراجعه شود . بنابراين مناسب است اهل سنت آل محمد ( ص ) را در موقع درود با انحضرت ( ص ) ذكر كنند . بهرحال به اين موضوع توجه كنيد كه اختصاص جمله - صلى الله عليه - به انحضرت ( ص ) ظاهر اجنبه احترام دارد نه لزوم شرعى در ج 2 ص 90 سنن ابى داود از جابر نقل مىكند كه زنى به انحضرت ( ص ) عرض كرد صل على و على زوجى فقال النبى ( ص ) صلى الله عليك و على زوجك . از اين حديث جواز استعمال جمله مذكور بر غير انحضرت ( ص ) مستفاد مىشود . و اما در صحت جمله صلوات الله عليه در حق حضرت على و سائر امامان آيه مباركه قرآن كفايت مىكند : الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ . . . آنانيكه در موقع حلول مصيبت ( انا لله و انا اليه راجعون ) گفته‌اند ( و يا ميگويند ) صلوات پروردگارشان بر آنان باد وقتى ذكر صلوات بر مطق مومن